همیشه در چنین زمان هایی که بحران بر جامعه ایرانی حاکم می گردد ، دو گروه بسیار پرکار می شوند: شاعران و نویسندگان . برعکس اهل سیاست که لاجرم گروهی شان مجبور به سکوت شده و عایدی شان برای جامعه اندک می شود ، این شعرا و نویسندگان هستند که بر اثر التهاب روزگار و غلیان احساسات ، استعدادهای نابشان شکوفا می گردد. یکی از زیبا ترین نوشته هایی که این روزها خواندم ، حکایت خواندنی است در وبلاگ وقایع ابن محمود که ابن محمود نامی صاحب آن است .
آنقدر از خواندن این حکایت لذت بردم که حیفم آمد چند نفری که به پرگار سر می زنند بی نصیب بمانند .
این حکایت را بخوانید : حکایت عدم تمکین