| تبليغات | X |
" اولین خطای دینی آن است که انسان گمان برد که می تواند در مورد خداوند حکم جازم صادر کند. دومین خطای ناشی از علم کلام که به دین سرایت می کند الحاد یا نفی ذات باری تعالی است. یکی دیگر از خطاهای دینی این است که بخواهیم خداوند را با ادله ی کلامی اثبات کنیم و این عمل سفسطه نامیده شدست. در کنار سفسطه ها ، به عنوان یک نوع خطای دینی ، خرافه ها به عنوان نوع دیگر از خطای دینی وجود دارند. مقصود از خرافه این است که انسان در امور دین به جای عقل تابع انفعالات و احوال شخصی و یا آراء منقول باشد. از دیگر انواع خطاها ، بی حرمتی و تعصب است. بی حرمتی عبارتست از دست کم گرفتن امر دین و تعصب عبارتست از توسل به مفاهیم اسرار آمیز در دین. تعصب و بی حرمتی به معنای افراط و تفریط در دین است. " *
* دین طبیعی ، ایمانوئل کانت